| Verslag
- Aanvankelijk zou de laatste excursie van de vogelzangcursus traditiegetrouw naar de Oostvaardersplassen gaan, maar doordat grote delen van de OVP nog waren afgesloten vanwege de MKZ hebben we gekozen voor de Reeuwijkse plassen.
- We verzamelden om 07.00 uur bij de parkeerplaats met uitzicht op de plas met de merkwaardige naam "Broekvelden en Vettenbroek". Om dit water zouden we heen lopen, een wandeling van ongeveer 10 kilometer.
Zwartkop, winterkoning, grasmus en vink verzorgden de akoestische begeleiding op de parkeerplaats.
- Bij het begin van de wandeling liet de spotvogel zijn gevarieerde deuntje horen en tot de bosrand werden we uitgezwaaid door de tjiftjaf. Te midden tussen bloeiende polderplanten stond een scherm met kijkgaten.
Vlak bij dit bevensterde bouwwerk zagen we een zomertaling man, hij ging echter meteen op de wieken en lang niet iedereen heeft hem goed kunnen zien.
- Het biotoop was inmiddels veranderd, de bomen hadden plaatsgemaakt voor rietkragen en we hadden een mooi uitzicht op de plas aan de ene kant en het grasland aan de andere zijde.
Het bleek een perfect biotoop voor rietzangers te zijn, want zij waren hier op rij bezig hun "rietzang" ten gehore te brengen. De meeste lieten zich ook goed bekijken. De duidelijke witte oogstreep was erg opvallend. Vaak op hoge rietpluimen zongen zij terwijl het rode keeltje als een klein lampje oplichtte. En rietgorsman liet zich tot vijf meter benaderen en was door iedereen uitstekend te zien. Opvallend veel veldslakken herkenbaar aan de zwarte rand bij de poort van het huisje.
- Grote groepen knobbelzwanen dreven op het water, opeens werden we een trio krooneend-woerden gewaar.
Een niet alledaagse verschijning even later zagen we weer een groepje van drie, maar nu was er ook een vrouwtje bij.
- De weilanden waren bevolkt door de nodige weidevogels. Kieviten zaten zwarte kraaien achter de vodden en in het hoge gras zag je wat gruttokoppen boven het maaiveld uitsteken, ook vertoefden er enkele tureluurs.
Natuurlijk waren er ook heel wat hazen te bewonderen. De randen van de slootjes waren op sommige plaatsen afgezet met kleine rode vlaggetjes, het bleek dat hier rattenklemmen waren gezet ter bestrijding van de muskusrat.
Opeens de duidelijk golvende vlucht van een grote bonte specht, De roffelaar zat later op een boomstronkje.
- Bij het betreden van de Lecksdijk kwamen we weer in de bewoonde wereld, vele fraaie boerderijen en alleenstaande woonhuizen bepaalden het straatbeeld. Het bleek dat bij een aantal boerderijen de nodige hobbybeesten werden gehouden. Hieronder een klein overzicht van deze hobby vogels, ze zijn uiteraard niet in de officiële lijst opgenomen.
| Hobbybeesten [10]
| | Boereneend
| | Boerengans
| | Brandganzen
| | Brilduiker
| | Casarca
| | Kaapse eend = Muskuseend
| | Mandarijn eend
| | Roodhalsgans
| | Rosse stekelstaart
| | Smient
|
- Een Perzische berenklauw bloeide op twee meter hoogte in een knotwilg. Hadden we nu te maken met een "berenwilg" of met een "knotklauw". Een groep grauwe ganzen was neergestreken op een weiland naast een boerderij, tussen deze groep verbleef ook een Indische gans.
Boerenzwaluwen en een enkele huiszwaluw maar ook kleine karekieten stonden nu op het programma.
- Via de fraaie Hortemansdijk bereikten wij de Zoetendijk, hier een mooi uitzicht op de plas met de naam Ravensberg.
Hier zijn enkele kokmeeuwenkolonies, maar ook visdieven brengen hier hun jongen groot. Bij een kleine kolonie van deze fraaie sterns, zagen we diverse jongen die qua formaat al veel op hun ouders leken. Ze wachtten geduldig op de terugkomst van hun nijvere opvoeder, die steeds een klein visje bij zich hadden. De vis moest even gericht worden (kop in de glijrichting) en zo bewoog de vis voor de laatste maal richting visdievenmaag.
Dit was ook het gebied waar we een aantal malen de krassende zang van de grote karekiet mochten beluisteren. Veel harder en rauwer dan het gekras van zijn kleinere neefje.
- Tussen het riet zat een jonge muskusrat, een grote groene kikker (meerkikker) lied zich duidelijk horen, met een beetje fantasie lijkt het geluid op dat van een ekster.
Een aan een pootje gewonde jonge fuut probeerde de rest van zijn familie bij te houden. Zijn familieleden deden echter weinig moeite om op dit ploeterende diertje te wachten.
Diverse lantaarntjes verfraaiden de aanblik op de sloten nog extra.
- Na zo'n kleine 6 uur wandelen waren we teruggekeerd bij de parkeerplaats, mede dankzij het voortreffelijke weer was dit weer een excursie om in te lijsten.
Henk Merts mei 2001
|