Allereerst stopten we bij de grote praambult, 's ochtends is de beste tijd om daar te staan, want dan heb je de zon in de rug. In de verte zagen we enorme roedels edelherten en flinke kuddes heckrunderen.
Maar dat waren niet de enige zoogdieren, want opeens sloop uit het struikgewas een fraaie vos, die zich goed liet bekijken en later bij de struiken aan de andere kant van de open vlakte weer aan het zicht werd onttrokken.
Vogels waren er ook in alle soorten en maten. In de verte een grote zilverreiger en een groep van een tiental nijlganzen. Op een kale boomstronk hipte een grote bonte specht langs de tak heen en weer. later vergezeld van zijn vermoedelijke partner. Er vlogen verschillende buizerds rond, waarbij we een heel licht exemplaar voor de kijker kregen.

Edelherten

Hierna gingen we naar de iets verderop gelegen kleine praambult. Hier mochten we maar liefst twee vossen aanschouwen. Tussen twee grauwe ganzen scharrelde een kolgans met flinke witte bles.
Ook vloog er nog een bruine kiekendief rond. Maar nadat hij ontdekt was bleven de telescopen vrijwel constant gericht op de enorme vogel die plaats had genomen op een kale boomkruin. Deze donkere arend kon alleen maar de beroemde boreling van het jaar zijn. Het kind van de dit jaar weer voor het eerst in Nederland broedende zeearenden, waar dit voorjaar de kranten bol van hebben gestaan. De gevederde eerstejaars zat vrijwel onbeweeglijk in een verticale zit op de tak te pronken. Mobiele telefoons werden gehanteerd om collega vogelaars naar deze veel belovende plek te lokken. Later ging de gigant op de wieken en baande zich met machtige vleugelslagen een weg door het luchtruim.

Wij vervolgden onze route en stopten even op een plek niet ver van de laatste stopplaats, tussen twee wildroosters in. Met uitzicht op een meertje waar wederom een grote zilverreiger werd gesignaleerd. Op een gegeven moment zagen we het dier als een harpoen door het water klieven. Om even later met een forse vis in de bek weer boven te komen. Dit blijft natuurlijk altijd een spectaculaire waarneming.

Grote zilverreiger

We kwamen nu bij het bezoekerscentrum en gingen even naar de nabij gelegen hut "de Kluut". Met fraai uitzicht op een klein eilandje wat op dat moment alleen bevolkt werd door enkele witte kwikstaarten. We gingen daarom snel verder, naar de volgende hut de "Zeearend". Hier weer een fraai uitzicht op de herten en runderen die we ook vanaf de grote praambult hadden gezien. Alleen toen net van de andere kant. Er vloog weer een grote witte roofvogel rond. Heel even dachten we aan een visarend, maar de telescoop leerde ons dat het toch een buizerd was. Zeer waarschijnlijk was dit het zelfde witte exemplaar wat we eerder deze ochtend gesignaleerd hadden. Maar er waren meer roofvogels die zich aan ons wilde voorstellen. Zoals een havik die een aantal keer op ooghoogte langs kwam vliegen en naderhand even ging uitrusten op één van de bomen schuin achter de hut. Dit waren toch allemaal weer leuke waarnemingen.
Maar de apotheose moest nog komen. In de lucht dreven op een thermiekbel twee enorme vogels. Beduidend groter dan een ook aanwezige buizerd. Toen zij de binnenbocht van de thermiek namen, werden onmiskenbaar bij beide vogels de grote witte wigvormige staarten zichtbaar.
Er is maar één vogelsoort in dit formaat die daarvoor in aanmerking komt en dat is uiteraard de zeearend. Dat wil zeggen dat wij op één ochtend de volledige zeearenden populatie van Nederland hadden aanschouwd. Eerst het beroemde kind en nu de beide trotse ouders. Het zal duidelijk zijn dat van af dat moment in de hut alleen nog maar over zeearenden gesproken werd.
Nadat we weer wat bekomen waren van deze ornithologische commotie gingen we naar de volgende bestemming.

Vlakbij de ingang op een klein meertje zwom een fuut, die bezig was haar twee jongen te voeden. Mogelijk was dit al het tweede broedsel van het seizoen. De jonge futen met hun karakteristieke pyjamakopje zwommen bedelend en piepend achter hun moeder aan.

Jonge futen

Hierna nog even een kijkje bij de "Grauwe gans". De ingang van dit terrein was bewerkt met grote grondwerktuigen, maar verderop was de weg nog in tact gebleven en ook stond de ijscoboer er gelukkig nog. De plas die je vanaf de hut kon zien was bezet door duizenden tafeleenden. Een bijzonder gezicht deze duizenden dobberende duikeenden. Een enkele pijlstaart had de moed zich tussen dit "deinende" gezelschap te mengen.
Op de Oostvaardersdijk nog even een parkeerplek ingedoken. Hier vlogen visdiefjes, juveniele zwarte sterns en een viertal baardmannen rond. Verder grote mantelmeeuwen, een watersnip, bonte strandloper en een kleine plevier.

Inmiddels hadden ook de andere het ontmoetingspunt bij de Trekvogel bereikt en zo konden we gezamenlijk verder gaan. Daarom reden we nu in een mini kolonne naar het Jan van de Boschpad. Dit was ook weer omwille van de zonnestand laat in de middag gepland.
We werden opgewacht door een groepje lepelaars vergezeld van ronddobberende wintertalingen. Toen vertelde iemand dat hij een kraanvogel in beeld had. Dit was natuurlijk meteen sensationeel nieuws, want een kraan krijg je niet elke dag voor de lens. Ja hoor onmiskenbaar een Grus grus. Voor mij was het de eerste kraanvogelwaarneming in Nederland.
Verder vloog er nog met snelle vleugelslagen een slechtvalk rond. Alle vogels die kleiner zijn dan deze roofvogel gingen meteen massaal op de wieken. Het was een spectaculaire luchtshow waarmee de slechtvalk de toeschouwers verwende.

Grote groene sabelsprinkhaan

Ook lieten bij de laatste stop nog enkele schitterende insecten zich bewonderen. Zoals het vrouwtje van de grote groene sabelsprinkhaan. Zeker één van de grootste insecten van Nederland.
Verder een gehakkelde aurelia die zich zeer dicht liet benaderen.
Het was een absolute top dag, met als hoogtepunt natuurlijk het zeearend trio en de solerende kraanvogel.

Gehakkelde aurelia

Henk Merts september 2006

Diverse excursieoverzichten
Meer informatie over vogels Op deze site
Excursieverslagen KNNV
Excursieverslagen IVN cursussen
Excursieverslagen VWG Koudekerk / Hazerswoude e.o.
Diverse vogelexcursies



Terug naar de homepage

Terug naar Natuur op het Web

© Tekst en foto's Natuur op het web Henk Merts september 2006

Laatste mutatiedatum 16-09-2006