Donderdag 9 april

Segesta en Erice

Ons eerste doel voor vandaag is Segesta in het westen van Sicilië. Om te beginnen vinden we er een Griekse tempel. Hij ligt op een heuvel, maar niet op de hoogste heuvel in de omgeving. Het geeft hem tegelijkertijd iets verhevens en iets huiselijks. De gele bloemen eromheen maken het plaatje af. Deze Dorische tempel is prachtig gerestaureerd, eigenlijk ontbreekt alleen het dak.

Hierna is het eerst koffiepauze. De bar annex souvenirwinkel doet goede zaken, wij zijn niet de enige bezoeker. Dat blijkt ook bij de toiletten waar de dames in de rij moeten staan. Een licht triomfantelijk gevoel overvalt mij als ik langs hen heenloop naar het privaat voor de uomini.

Na de koffie laten we ons met een busje de Monte Barbaro oprijden, waar het uit de rotsen gekapte theater uit de derde eeuw voor Christus ligt. Het is duidelijk dat de Grieken een mooi uitzicht apprecieerden tijdens hun voorstellingen. Hiervandaan kijk je uit over dalen en heuvels. In de verte ligt de zee. Ook om dit theater heen groeien weer de prachtigste wilde bloemen die het geheel een feestelijk tintje verlenen.

We rijden verder naar Erice, een stadje op een rots die 750 meter boven het omringende landschap uittorent. Eerst gaan we eten. De meesten volgen Andrea naar het restaurant waar Michele ons in zijn restaurant La prima dea (De eerste godin) couscous met vis serveert. Nu heb ik dat gerecht nog niet eerder gegeten, maar de kenners laten weten al eens betere couscous gegeten te hebben. En de vis, ach ja – die is met een vergrootglas te zoeken. Het toetje maakt alles weer goed. Nog nooit heb ik zulke heerlijke aardbeien geproefd, en ik vrees dat ik nooit weer zoiets zal proeven. Er komt geen suiker of slagroom aan te pas; slechts de pure vrucht, die geen versiering behoeft. De amandelzoetjes uit Micheles eigen banketbakkerij zijn trouwens ook niet te versmaden...

We wandelen door Erice. Omdat het plaatsje op zo’n hoge rots ligt zijn er geweldige vergezichten. Ik maak luchtfoto’s zonder in een vliegtuig te zitten. Wolken drijven af en aan, we zien ze van boven. Tegen betaling van een kleine fooi mogen we buiten het programma om een kasteelruïne bezichtigen. Ook hier weer een prachtig uitzicht. De rots waarop wij ons bevinden is aangekleed met duizenden gele, blauwe en oranje bloemen.

Inmiddels worden we omhuld door de wolken die we eerst alleen van bovenaf zagen. Ik heb voor het eerst gedurende deze reis een korte broek aan en heb daar nu spijt van, want in zo’n wolk is het allesbehalve warm. Iedereen zit dan ook ruim op tijd in de bus die ons naar Palermo terugbrengt.