Woensdag 15 april

Acireale – Paestum (500 km)

Op de dag van ons vertrek van Sicilië ligt de Etna er in al haar schoonheid bij. Vandaag heeft zij zich voor ons ontbloot en we zien haar prachtige contouren tegen de strakblauwe lucht. Uit de krater stijgt witte rook op, zoals ik al zo vaak via de webcam gezien heb. De Etna is de enige van wie ik het roken als prettig ervaar. Het geeft haar een majestueus uiterlijk.

Het is een lange zit vandaag. De busrit wordt gebroken door de overtocht naar het vasteland van Italië, hoewel we daar ook niet al te vrolijk van worden: we staan een uur in de rij voordat we een boot op kunnen. Als dat eenmaal gebeurd is staan we twintig minuten later weer aan wal en kunnen we Sicilië vaarwel zwaaien.

Tijdens de rit maken we, op deze twaalfde dag, onze eerste fotostop. Tijdens eerdere aanvallen van acute landschappelijke schoonheid was het helaas nooit mogelijk om de bus aan de kant te zetten, maar bij Rivello lukt dat wel. We zien een fotogeniek, tegen een berg geplakt wit dorpje. Andrea beweert dat Kras het speciaal voor ons uit papier-maché en karton heeft laten vervaardigen.