Zaterdag 11 april
Palermo – Agrigento (126 km)
We doen Selinunte aan, gelegen aan de kust van de Afrikaanse Zee. De afstand tot het andere continent bedraagt hier slechts 150 km. We zien alweer zo’n tempel die prachtig op een met bloemen bedekte heuvel ligt. Een heuvel verderop vinden we een ruïnestad. Ondanks dat alles in puin ligt kun je er toch de sfeer van de oudheid snuiven. De grond is letterlijk bezaaid met scherven uit lang vervlogen tijden. Op zoek naar leuke fotomotieven – het is hier moeilijk om een goede standplaats te vinden – vallen mij de merkwaardig gevormde wolken op. Het lijkt wel alsof ze heel snel rondgedraaid hebben en daardoor de vorm van bromtollen aangenomen hebben. De wind blaast deze wolken binnen de kortste keren weer stuk.
Het is nog vroeg als we Agrigento bereiken en daarom gaan we eerst naar het hotel. De kamers zijn nog niet gereed maar we kunnen onze bagage wel ergens kwijt. Hotel Tre Torri (jawel, we hebben er sinds Capo Vaticano een toren bij gekregen!) is een modern hotel met een mooi zwembad. Ik zou graag een duik nemen, maar ik kan niet bij m’n zwembroek en bovendien is er straks nog een excursie. Dan maar even het hemd uit en in de zon gaan zitten. In Palermo had ik dat ook al eens gedaan met als resultaat dat ik van voren gebruind en van achteren nog vrij witjes was. Nu keer ik de zon dus de rug toe om de verhoudingen alsnog recht te trekken.
De excursie gaat naar het tempeldal van Agrigento. Een merkwaardige naam eigenlijk, want van de weg af gezien liggen de tempels juist op een heuvel. De oplossing van het raadsel is dat wij niet in het eigenlijke Agrigento verblijven maar in een dorp dat er bij hoort. Agrigento zelf ligt hoog op een heuvel en kijkt wel degelijk op de tempels neer. Die staan dus eigenlijk op een natuurlijke richel, hetgeen in de oudheid een fascinerend gezicht geweest moet zijn als je over de zee naderde. We rijden naar de bovenste tempel waarna we met onze locale gids langs de diverse tempels weer naar beneden wandelen. Behalve tempels laat zij ons een tweeëneenhalf duizend jaar oude olijfboom zien. Aan het einde van de rondleiding leidt deze Duitstalige mevrouw ons naar een plek waar een "Sparfoto" kunnen maken: alle vier tempels op één foto.
’s Avonds komen we hier nog eens terug om naar de verlichte tempels te kijken. Anders dan Andrea gezegd had kun je er toch gewoon rondlopen. Vroeger was dat niet toegestaan omdat er diverse overvallen gepleegd waren. De tempels zien er indrukwekkend uit, maar dit schouwspel is niet te vergelijken met de adembenemende sound & light show die ik ooit in Luxor (Egypte) heb mogen meemaken.
Ons hotel heet niet alleen zo, het hééft ook drie torens. Ronde uitstulpingen die nauwelijks hoger zijn dan de rest van het hotel, maar toch. Een stel geluksVogels uit onze groep mag een torenkamer bewonen. Ze voelen zich de koning te rijk in deze suite waarin alles rond is.
