Vrijdag 9
april: Coral Bay
Vandaag zijn we nog eens aan ons lot overgelaten.
Kamergenoot M. en ik besluiten langs de kust naar Coral Bay te wandelen. Wandelen is
eigenlijk niet het juiste woord, want hier liggen geen mooie zandstranden maar grote keien
langs de waterlijn. Elke voetstap moet berekend en zorgvuldig gezet worden. De
troosteloosheid van het tafereel wordt vergroot door de hoeveelheid rommel die hier ligt.
Zo te zien spoelen hier de schoenen van alle drenkelingen uit de Middellandse Zee aan,
maar ik zie ook een shampoofles met Turks opschrift. Een stukje verderop gaan we een paar
meter verder landinwaarts lopen waar we vaste grond en zelfs wat grassprieten onder de
voeten krijgen. Hier grazen de Cypriotische zeegeiten (ik weet niet of dat een bestaande
merknaam is, maar hoe noem je anders geiten die aan zee wonen?).
Coral Bay is een mooie, halfcirkelvormige baai met een kunstmatig
zandstrand (in de dienstregeling van de bus noemen ze dit een ‘organised
beach’). Hier vindt dus het strandleven van Pafos plaats. Het is er vrij druk met
vooral spierwitte Britten. Ik heb al bij voorbaat medelijden met hen, maar ’s avonds
zal blijken dat de zon ook mij te grazen heeft genomen. Terwijl ik mijn gezicht en benen
keurig had ingesmeerd heeft de zon, die tijdens de hele wandeling achter ons stond, mijn
oren, nek en ellebogen rood gekleurd.
J. en G. hebben zich bij ons gevoegd en we gaan gezamenlijk lunchen.
Als ik mijn eggburger al bijna op heb bijt ik op iets hards. Eerst denk ik aan een
steentje, maar na enig zoekwerk met de tong komt er een driehoekig, scherp stukje metaal
tevoorschijn. De ober die toevallig langskomt en vraagt of everything allright is schrikt
als ik het hem toon. Ik wordt onmiddellijk tot zijn grote vriend gepromoveerd en hij
bezweert me dat hij er niets aan kan doen, want hij maakt z’n burgers niet zelf.
Later bij de afrekening somt hij op wat ik gehad heb maar op mijn aanvulling "and a
piece of metal" gaat hij toch maar niet in.
Vanavond zitten we weer in een, nu kleinere, kring in de lobby. Deze
keer zit ik zelf in de groep van 10 die afscheid neemt. De overige 15 blijven nog één
dag hier.
